tag:blogger.com,1999:blog-272731172012-02-04T00:22:36.341+01:00Τα περισσότερα από τα άρθρα της ιστοσελίδας αυτής έχουν δημοσιευθεί στην εφημερίδα "Ο Πολίτης" σε πανομοιότυπη ή ελαφρώς τροποποιημένη μορφή, κάτω από την στήλη ECCE HOMO που δημοσιεύεται κάθε Πέμπτη. Όλα τα περιστατικά ασθενών που αναφέρονται είναι φανταστικά αλλά βασισμένα σε πραγματικά ψυχιατρικά δεδομένα. Ενίοτε και σε κολλητούς μου φίλους...!Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.comBlogger391100tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-35699414359448731742010-05-17T18:53:00.001+02:002010-05-17T18:54:21.244+02:00

«Πότε άρχισε η κατηφόρα;» Τον είχε ρωτήσει η νεαρή ψυχίατρος στα επείγοντα (πρέπει να έχουν περάσει και δύο εβδομάδες από τότε). Μόνο που αυτός δεν μπορούσε να απαντήσει, ούτε που θυμόταν πλέον. Κοίταξε απλώς τα γόνατά του σιωπηλός. «Έχεις χάσει κιλά τελευταία;» συνέχισε.  «Ο ύπνος πώς είναι;». Που να της έλεγε τώρα ότι είχε να κοιμηθεί φυσιολογικά δύο χρόνια… «Η συγκέντρωση; Μπορείς να διαβάσεις

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-54468690571284569322008-12-14T22:27:00.001+01:002008-12-14T22:33:31.016+01:00

Ούτε ο ίδιος ήμουνα στην καλύτερη ψυχολογική κατάσταση εκείνο το βράδυ. Παραμονή Χριστουγέννων κι εγώ δούλευα. Εφημερία στα επείγοντα της ψυχιατρικής κλινικής, ενώ έξω όλος ο υπόλοιπος κόσμος γιόρταζε χαρούμενος, φαινομενικά ή και πραγματικά. Μου περνούσε απ’ το μυαλό συνεχώς ότι αυτή τη στιγμή όλοι εκτός νοσοκομείου είναι παρασυρμένοι από το συλλογικό αίσθημα ότι πρέπει να είναι ευτυχισμένοι

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-52255308873409964472008-06-20T12:44:00.003+02:002008-06-20T12:49:05.217+02:00

Η ηλικιωμένη νοσοκόμα της κλινικής, μια συμπαθητική γεματούλα ισλανδέζα με κόκκινα μάγουλα και ξανθά μαλιά , με ανεπαρκώς συγκαλυμένη δυσαρέσκεια μπηκε διστακτικά στο γραφείο μου. «Γιατρέ,η Λίντα Άντερσον είναι πάλι εδώ... Κατανάλωσε δεκαέξι υπνωτικά χάπια και χαρακώθηκε στα χέρια.» Συνοφρύωσε τα φρύδια της και άφησε να της ξεφύγει ένα αδέξιο χαμόγελο. «Να την φέρω μέσα;» με ρώτησε σχεδόν με

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-17749549993916659642007-11-14T11:05:00.000+01:002007-11-14T11:09:46.203+01:00

O Πιέρ ήτανε πάντοτε ο γιός πρότυπο, μέσα σε μία δυσλειτουργική οικογένεια. Ο πατέρας είχε εγκαταλείψει τη γυναίκα του πριν από οκτώ χρόνια και έφυγε για την Αμερική, ενώ η ίδια ήτανε πλήρως αφοσιωμένη στην ενασχόλησή της με τη γιόγκα και άλλες «πνευματικές» αναζητήσεις. Φορούσε μαντήλι στο κεφάλι, μιλούσε με ύφος «Μαχάτμα Γκάντι» και γύριζε από σπίτι σε σπίτι καταγράφοντας... ενέργειες και

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-7146168623933206822007-08-14T23:08:00.000+02:002007-08-14T23:15:09.803+02:00

Πριν από 14 χρόνια, οι γονείς της Ομίντ, αποφάσισαν να ψάξουν τη τύχη τους στη Σουηδία. Η κατάσταση στο Ιράν ήταν αποκαρδιωτική και το μόνο που ήθελαν τότε ήταν να προσφέρουν μία καλύτερη ευκαιρία στους εαυτούς τους και κυρίως μιά ανάσα ελπίδας για την τετράχρονη τότε κορούλα τους. Φτωχοί μετανάστες, αντιμετώπισαν μιά κατάσταση που μπορεί να ήταν καλύτερη απ’ τη «κόλαση» της μέχρι τότε ζωής τους

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-83051790711657510612007-07-07T09:37:00.000+02:002007-07-07T09:42:48.270+02:00

Επέστρεφα από τη δουλειά όπως κάθε απόγευμα με το λεωφορείο ενώ έξω ο καιρός ήταν σκοτεινός και υγρός. Ωστόσο, ασυνήθιστα ζεστός για τη Σουηδία. Γενάρης και ακόμη το έδαφος δεν έχει καλυφθεί με χιόνι. Αν είναι δυνατόν. Τι να τρέχει άραγε με τις καιρικές συνθήκες; Οι Σουηδοί αναρωτιούνται πλέον καθημερινά... Να περιμένουμε το λιώσιμο των πάγων και τη συντέλεια του κόσμου; Δεν μπαίνω σ' αυτό το

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-76594498403345087682007-05-15T19:07:00.000+02:002007-05-15T19:16:51.881+02:00

Ήταν μια περίεργη μέρα στο τμήμα επειγόντων της ψυχιατρικής κλινικής. Κατ’ αρχή όλο το προσωπικό και οι ασθενείς μιλούσαν ελληνικά. Ιδιαίτερα ασυνήθιστο αν σκεφτείς ότι η κλινική είναι στη Σουηδία. Επίσης από την ώρα που πήγα στη δουλειά ακουγόταν μία συνεχής μουσική. Πολύ χαμηλής έντασης αλλά εύκολα διακριτή. Τα τραγούδια εναλλάσονται. Τη μία στιγμή ξεχωρίζω το ταξιδιάρικο “My wild love” των

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-54128458206738191142007-04-17T17:34:00.000+02:002007-04-17T17:41:05.171+02:00

Ανώνυμοι Αλκοολικοί: Διεθνής οργάνωση που έχει ώς σκοπό τη θεραπεία των αλκοολικών. Ιδρυθηκε το 1935 και από τότε, λειτουργώντας με βάση πάντα τις ίδιες θεραπευτικές αρχές (τα διάσημα «12 βήματα»), φιλοξένησε αμέτρητα μέλη. Λειτουργεί υπό την μορφή τοπικών θεραπευτικών ομάδων. Μόνο στην Αμερική υπάρχουν 99000 ομάδες υποστήριξης. Παγκοσμίως περισσότερα από δύο εκατομύρια μέλη.O Ρομπερτ εξωτερικά

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-60161169503952128772007-03-28T14:25:00.000+02:002007-03-28T14:34:23.966+02:00

Εν βρασμώ ψυχής γράφεται το σημερινό άρθρο αν και δεν συνηθίζω κάτι τέτοιο. Αυτό σαν προειδοποίηση και πάμε στο θέμα μας. Μιά ιστοριούλα θα σας διηγηθώ σχετικά με ένα πολύ καλό μου φίλο, που για χάρη της ροής του προγράμματος θα τον ονομάσουμε Κλεάνθη. Ο Κλεάνθης λοιπόν, αφού τελείωσε τις σπουδές του εδώ και κάποια χρόνια στο Λονδίνο αποφάσισε να συνεχίσει τις μεταπτυχιακές του σπουδές με

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-69139423573057599562007-03-19T18:19:00.000+01:002007-03-28T14:36:38.693+02:00

Είχα μόλις τελειώσει με τον προηγούμενο ασθενή και αφιέρωσα στον εαυτό μου ένα πεντάλεπτο για να χαζέψω έξω απ’ το παράθυρο του γραφείου μου. Είναι πραγματικά απίστευτο πόσο απότομα εισβάλλει ο χειμώνας στη Σουηδία. Από τη μία μέρα στην άλλη κυριολεκτικά τα φύλλα κιτρίνισαν, οι άνθρωποι φόρεσαν τα χοντρά τους ρούχα και μια υποβόσκουσα μελαγχολία διασκορπίστηκε στην ατμόσφαιρα. Κάλεσα το νεαρό που

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-38755882362392173712007-03-07T17:49:00.000+01:002007-03-07T17:51:43.266+01:00

Αγουροξυπνημένος, μετά από δύο μόλις ώρες ύπνου αφού δούλευα όλο το βράδυ, προσπάθησα έντονα να κάνω τον εαυτό μου όσο το δυνατό περισσότερο «παρουσιάσιμο». Προβλεπόταν μια ήσυχη μέρα στο τμήμα επειγόντων αφού μόνο τρία άτομα περίμεναν στην αίθουσα αναμονής. Ο καφές μπορεί να περιμένει για αργότερα σκέφτηκα και προσκάλεσα την νεαρή κοπέλα που καθόταν υπομονετικά μαζί με τον σύζυγό της και το

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-63033516214498949462007-02-20T22:24:00.000+01:002007-02-20T22:31:16.814+01:00

«Γενιόμαστε μόνοι, ζούμε μόνοι, πεθαίνουμε μόνοι. Μόνο μέσα από την αγάπη και την φιλία μπορούμε να δημιουργήσουμε την ψευδαίσθηση της στιγμής που δεν είμαστε μόνοι.»Orson Welles (Αμερικανός σκηνοθέτης, συγγραφέας)Ήτανε περίπου γύρω στις δύο το απόγευμα όταν η νεαρή Σαφίγε μπήκε ντροπαλά στο γραφείο μου. Είχε μόλις ξυπνήσει, γεγονός που το καταλάβαινες από την πρώτη ματιά από τα μαλιά της και τα

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-28056997704409817852007-02-05T17:46:00.000+01:002007-02-05T17:53:23.979+01:00

Είμαι σχεδόν απόλυτα πεποισμένος ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των ψυχιατρων επιλέγουν την συγκεκριμένη ειδικότητα μετά την περάτωση των σπουδών τους στην ιατρική σχολή κυρίως για ένα σημαντικό λόγο: τους ελκύει η μαγεία της πραγματικά ανθρώπινης επαφής που μπορει να δημιουργηθεί μεταξύ του θεραπευομένου και θεραπευτή. Και αν ξεχάσουμε ή ακόμη κι αν απορρίψουμε την ανθρωπιστική και αλτρουιστική

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-70629050533820428312007-01-24T15:30:00.000+01:002007-01-24T15:39:22.296+01:00

Ας μιλήσουμε σήμερα για το άγχος. Και δεν αναφέρομαι στο άγχος σαν ψυχοπαθολογική διαταραχή που εμπίπτει σε κάποια οργανική ή ψυχολογική δυσλειτουργία, αλλά σ’ αυτό το καθημερινό, βασανιστικό άγχος που ταλαιπωρεί όλους μας και αποτελεί πλέον αναπόσπαστο χαρακτηριστικό του ανθρώπινου είδους. Μία μεταδοτική κατάσταση, που μεταφέρεται από άτομο σε άτομο προκαλώντας πανδημία που εξαπλώνεται σε όλα τα

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-76642852254094187852007-01-11T17:52:00.000+01:002007-01-11T17:57:04.350+01:00

Αν είναι μία θεραπευτική μέθοδος μέσα στο πεδίο της Ψυχιατρικής ιδιαίτερα παρεξηγημένη, αυτή αναμφισβήτητα είναι η «ηλεκτροσπασμοθεραπεία», δηλαδή το γνωστό σε όλους με τον παλιότερο και τρομακτικότερο όρο «ηλεκτροσόκ». Ταινίες, τραγούδια, βιβλία και διηγήσεις συνέβαλαν και συμβάλουν στην δημιουργία και συνεχή ανάπτυξη ενός τεράστιου και σκοτεινού μύθου, που όχι μόνο δεν συμβαδίζει με την

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-63514241683347908192007-01-08T17:39:00.000+01:002007-01-08T17:44:04.667+01:00

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μία αρκετά περίεργη ιδιότητα: ενώ ζούμε σε τεράστιες πόλεις, περιτριγυρισμένοι από όλων των ειδών τους ανθρώπους, βασανιζόμαστε συνειδητά ή ασυνείδητα από έντονη, βαθειά μοναξιά. Οξύμορο μεν, λυπηρά αληθινό δε. Συναντώ καθημερινά ανθρώπους που ενώ συναναστρέφονται με δεκάδες άτομα όλη την ώρα, είναι μόνοι. Νοιώθουν μόνοι και δεν βρίσκουν δίοδο έξω απ’ αυτό το (

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-62584315581574010332006-12-17T12:21:00.000+01:002006-12-17T12:29:12.978+01:00

«Η σύγχρονη φιλοσοφία συνίσταται στο να ξεκλειδώσει, να ξεθάψει και να αναιρέσει ό,τι έχει ήδη ειπωθεί»Β.Σ. ΡαματσάντρανΗ συμβολή του Φρόυντ, στην ανάπτυξη της ψυχιατρικής και γενικότερα των νευροεπιστημών, είναι πιθανότατα πασίγνωστη στο ευρύ κοινό αν και θεωρούμενη από μεγάλο μέρος της επιστημονικής κοινότητας ως υπερεκτιμημένη. Προσωπικά θεωρώ ότι αν και μεγάλο μέρος της θεωρίας του είναι «

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-51691968636008350692006-11-23T18:25:00.000+01:002006-11-23T18:28:02.846+01:00

Με τις πραγματικά μεγάλες προσωπικότητες - αυτές που επηρεάζουν την ανθρωπότητα διαχρονικά και εκ βαθέων στο σύνολό της- συνηθίζουμε να ασχολούμαστε ιδιαίτερα, σχεδόν πάντα, μετά τον θάνατό τους. Ίσως προς αυτό να συμβάλλει ότι ο θάνατος, έχει μια «μαγική» ιδιότητα: διευκολύνει τη λήθη των μειονεκτημάτων του εκλειπόντα, μεγιστοποιώντας τα θετικά στοιχεία και επιφέροντας την «αγιοποίηση» με έναν

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1163700896402797682006-11-16T19:12:00.000+01:002006-11-16T19:41:27.712+01:00

Κύπρος, 2006: Δύο αστυνομικοί ξυλοκοπούν χωρίς ίχνος συστολής στη μέση ενός δρόμου της πρωτεύουσας δύο νεαρούς φοιτητές. Στάνφορντ, 1971: Μια ομάδα δέκα νεαρών ατόμων βασανίζει σαδιστικά επί έξι ημέρες στα υπόγεια του τοπικού πανεπιστημίου άλλους δέκα συνομίληκούς τους. Τι κοινό υπάρχει ανάμεσα στις δύο αυτές εικόνες; Πιθανότατα τίποτα περισσότερο από το ότι μας αποδεικνύουν και επιδεικνύουν την

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1162134584107480742006-10-29T16:07:00.000+01:002006-11-16T19:21:10.826+01:00

Το σύστημα δημιουργίας αυτής της ιστοσελίδας μου παρουσιάζει πολλά προβλήματα πρόσφατα, με αποτέλεσμα να μην ανανεώνεται φυσιολογικά το περιεχόμενο, να μην μπορώ να προσθέτω φωτογραφίες κτλ... Αν υπάρχει κάποιος εκει έξω που έχει την καλή διάθεση να βοηθήσει με τα τεχνικά αυτά θέματα ή και τον σχεδιασμό κάποιας καινούριας ιστοσελίδας ας μην διστάσει να επικοινωνήσει μαζί μου!Ελπίζω σύντομα να

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1160735288408383962006-10-13T12:26:00.000+02:002006-11-16T19:15:05.007+01:00

«Τα ναρκωτικά είναι ένα στοίχημα με το μυαλό σου»Jim Morrison (Αμερικανός ποιητής και τραγουδιστής, 1943-1971)Κάθε πολιτισμός αλλά και κάθε εποχή έχει τις καταχρήσεις της. Στην νεότερη ιστορία της υποκουλτούρας των «ναρκωτικών» ξεχωρίζουν τρία πολύ ιδιαίτερα πολιτισμικά κινήματα που επηρέασαν εντονότατα την διάδωση της χρήσης τους αλλά και την «εικόνα» τους στα μάτια και τη συνείδηση των

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1160161634009807862006-10-06T21:06:00.000+02:002006-11-16T19:15:04.877+01:00

Πριν από λίγες μέρες επισκέφθηκα μία ασθενή στο χώρο που διαμένει, στην κατοικία της. Σε ειδικό, δηλαδή, διαμέρισμα που ενοικιάζει από την «κοινότητα» και στο οποίο της παρέχονται για ένα πολύ μικρό ενοίκιο, παροχές απαραίτητες για τη διαβίωσή της, όπως για παράδειγμα συνεχής επίβλεψη από ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, καθαρισμός του διαμερίσματος, βοήθεια διαχείρησης των οικονομικών της κτλ.

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1157804694061313752006-09-09T14:22:00.000+02:002006-11-16T19:15:04.814+01:00

Αν και η φράση «αυτό που παθαίνω είναι ψυχολογικό» χρησιμοποιείται ιδιαίτερα συχνά, θεωρώ σχεδόν δεδομένο ότι τις περισσότερες φορές χρησιμοποιείται λανθασμένα, αδόκιμα ή στη καλύτερη περίπτωση βεβιασμένα. Συχνά αποτελεί άλλοθι για αποφυγή του γιατρού ή ακόμη και συναισθηματική ασπίδα απέναντι σε φοβίες –συνειδητές ή ασυνείδητες- για σοβαρή σωματική νόσο. Παρ΄ όλα αυτά όμως, υπάρχουν όντως

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1157100174115314162006-09-01T10:40:00.000+02:002006-11-16T19:15:04.750+01:00

Η γαλλική γλώσσα είναι από πάρα πολλές απόψεις ερωτική. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η γλώσσα που μπορεί κατεξοχήν να εκφράσει βαθιά συναισθήματα έρωτα και πάθους. Ποιητική και τρυφερή... Μην σας κάνει λοιπόν εντύπωση, που οι Γάλλοι χρησιμοποιούν την έκφραση του τίτλου, δηλαδή το La Petite Mort (που σημαίνει «ο μικρός θάνατος»), για την εκστατική στιγμή του οργασμού. Παίρνοντας ως αφορμή την

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1151257728015275932006-06-25T19:43:00.000+02:002006-11-16T19:15:04.606+01:00

«Πιθανόν γνωρίζω καλύτερα γιατί μόνο οι άνθρωποι γελάνε. Μόνο αυτοί υποφέρουν τόσο βαθιά, ώστε να αναγκαστούν να εφεύρουν το γέλιο.» Friedrich Nitzche Κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 60’ ένας καθηγητής της Ιατρικής σχολής του Stanford University, είχε μιά ιδιαίτερα περίεργη αλλά και τόσο πρωτότυπη ιδέα: να μελετήσει τις αλλαγές που διαδραματίζονταν στον οργανισμό του τη στιγμή που

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1150140412708542422006-06-12T21:24:00.000+02:002006-11-16T19:15:04.542+01:00

Ήτανε 23 Αυγούστου του 1973 στη Στοκχόλμη, όταν δύο πρώην κατάδικοι , οπλισμένοι, όρμησαν μέσα στην τράπεζα Sveriges Kreditbank, φωνάζοντας (προφητικά ίσως;) «Το πάρτυ έχει μόλις ξεκινήσει». Κράτησαν σε αιχμαλωσία τέσσερις ομήρους, τρείς άνδρες και μία γυναίκα, σε ένα σκοτεινό υπόγειο για 131 ολόκληρες ώρες - δηλαδή γύρω στις πεντέμιση ημέρες - μέχρι να επέμβει η αστυνομία. Το δεδομένο που

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1149578685087438702006-06-06T09:19:00.000+02:002006-11-16T19:15:04.477+01:00

Την προηγούμενη Πέμπτη είχαμε συζητήσει το πώς εκδηλώνεται μια κρίση πανικού και το τί ακριβώς είναι η λεγόμενη «διαταραχή πανικού». Μία διαταραχή που όπως ανάμενα -λόγω της αυξημένης συχνότητας εμφάνισης της- προκάλεσε το ενδιαφέρον πολλών από εσάς, γεγονός που με ωθεί στο να συνεχίσω σήμερα στο ίδιο θέμα, λύνοντας κάποιες από τις απορίες που μου θέσατε. Ας δούμε λοιπόν στο σημερινό Ecce

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1149174100945030192006-06-01T16:59:00.002+02:002010-05-18T20:56:20.870+02:00

Η διαταραχή πανικού είναι μία αρκετά συχνή (1.5-4% του πληθυσμού έχει πιθανότητα νόσησης) αλλά και ιδιαιτέρως βασανιστική κατάσταση που μπορεί να στερήσει από τον ασθενή την ελευθερία του καθιστώντας τον κυριολεκτικά δέσμιο των φόβων του. Αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικότερες και πιο εμφανείς ίσως περιπτώσεις της επιβολής του εγκεφάλου στο υπόλοιπο σώμα αφού εκδηλώνεται σε όλο τον οργανισμό,

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com73tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1148571037784377142006-05-25T17:29:00.000+02:002006-11-16T19:15:04.337+01:00

«Φρόντισε να παίρνεις αυτό που θέλεις, αλλιώς θα αναγκαστείς να θέλεις αυτό που παίρνεις»George Bernard Shaw Την προηγούμενη Πέμπτη έθιξα το θέμα των «μαλακών ναρκωτικών», όρος που επαναλαμβάνω ότι είναι αδόκιμος αν όχι εντελώς λανθασμένος, και προσκάλεσα όποιον επιθυμεί να μου στείλει τη δική του άποψη για το θέμα. Ο δαίμονας του τυπογραφείου όμως δυστυχώς δεν επέτρεψε στην ηλεκτρονική μου

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1148126347911989622006-05-20T13:57:00.000+02:002006-11-16T19:15:04.272+01:00

«Όσο πιο πολλές είναι οι αποφάσεις που αναγκαζόμαστε να πάρουμε μόνοι μας, τόσο μεγαλύτερη συνείδηση αποκτούμε για την ελευθερία της επιλογής»Thordon Wilder (Αμερικανός συγγραφέας, 1897-1975) Θα ανοίξω σήμερα έναν ιδιαίτερα ευαίσθητο φάκελο: το θέμα των απαγορευμένων ψυχοτρόπων εξαρτησιογόνων ουσιών, δηλαδή των «ναρκωτικών» (όρος που χρησιμοποιείται αδόκιμα και λανθασμένα), και πιο

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1147963238237654682006-05-18T16:35:00.000+02:002006-11-16T19:15:04.156+01:00

Υπάρχουν κάποια κεφάλαια στη Ψυχιατρική τα οποία για διάφορους λόγους μας γοητεύουν περισσότερο από τα υπόλοιπα. Είναι αυτά που ιντρικάρουν την περιέργεια μας και προκαλούν τον θαυμασμό για την πολυπλοκότητα του πιο «ιερού» οργάνου που γνωρισαμε σαν ανθρωπότητα δηλαδή του εγκέφαλού μας. Μια πολυπλοκότητα, που αναδεικνύεται -εκτός από την παρατήρηση του καθημερινού θαύματος της ύπαρξής μας-

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1147875078025014262006-05-17T16:07:00.000+02:002006-11-16T19:15:04.019+01:00

"Κατά τη διάρκεια ενός επιτυχούς διαβάσματος, ο ψυχικός μπορεί να παρέχει τις περισσότερες λέξεις, αλλά είναι ο πελάτης που παρέχει το περισσότερο νόημα και όλη τη σημασία.." Ian Rowland Ακούω ότι στη Κύπρο ανθεί ιδιαίτερα η μόδα των μέντιουμ, αστρολόγων, καφετζούδων και άλλων παρόμοιων... Δε μου προκαλεί, οφείλω να ομολογήσω, καμία ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός.

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1147360356960036002006-05-11T17:10:00.000+02:002006-11-16T19:15:03.941+01:00

«Γι’ αυτούς που ψάχνουν να τον καταλάβουν, ο θάνατος είναι μία άκρως δημιουργική δύναμη. Οι υψηλότερες πνευματικές αξίες της ζωής προέρχονται από τη σκέψη και τη μελέτη του θανάτου.» Dr. Elisabeth Kubler-Ross Η ανάγκη για ανάπτυξη έντονων και ουσιαστικών συναισθηματικών δεσμών είναι βαθιά ριζωμένη στην ψυχοσύνθεση του ανθρώπινου είδους. Κατ' ακρίβεια, αυτού

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1147193001098697302006-05-09T18:32:00.000+02:002006-11-16T19:15:03.877+01:00

« Η ζωή μας δημιουργείται από το θάνατο των άλλων.» Leonardo Da Vinci (1452-1519) Έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι όσοι δεν βίωσαν το θάνατο κάποιου πολύ κοντινού τους προσώπου, αδυνατούν (ή τουλάχιστον τούς είναι ιδιαίτερα δύσκολο) εκ φύσεως να αντιληφθούν κάποιες πλευρές της

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1147014155876663522006-05-07T17:01:00.000+02:002006-11-16T19:15:03.817+01:00

« Ο άνθρωπος είναι τα “πιστεύω” του. Αυτό που πιστεύει, αυτό είναι.»Mπαγκαβάτ Γκίτα, 500 π.Χ.Την εποχή που όλος ο επιστημονικός -και όχι μόνο- κόσμος παραληρούσε με την επανάσταση στη μελέτη της συμπεριφοράς του ανθρώπου που έφερνε ο Σίγκμουντ Φρόιντ με την εισαγωγή της έννοιας του υποσυνείδητου, ένας κατά 23 χρόνια νεότερος επιστήμονας, τον απέρριπτε. Θεωρούσε όλη αυτή την έμφαση που δινόταν

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1146684483348080262006-05-03T21:26:00.000+02:002006-11-16T19:15:03.750+01:00

«Ο Θεός είναι ο μεγαλύτερος δημοκράτης που γνώρισε ο κόσμος, διότι αυτός μας άφησε “ελεύθερους” να επιλέξουμε ανάμεσα στο καλό και στο κακό. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος δυνάστης που γνωρίζουμε, διότι συχνά πετάει την κούπα από τα χείλη μας και με το πρόσχημα της ελεύθερης βούλησης μας αφήνει ένα περιθώριο τόσο στενό, μόνο και μόνο για να γελά σε βάρος μας. Επομένως, είναι αυτό που ο Ινδουισμός

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1146502778667146602006-05-01T18:50:00.000+02:002006-11-16T19:15:03.681+01:00

Γιατί δαπανούμε μάταια αυτό το δώρο της εξέλιξης που ονομάζουμε «συνειδητότητα»; Γιατί αναλωνόμαστε σαν είδος σε μία ατέρμονη προσπάθεια εφέυρεσης τρόπων να κάνουμε όσο πιο πολύπλοκο γίνεται αυτό το «διάλειμμα ύπαρξης» που μας δώθηκε απλόχερα; Και ποίος επιτέλους ο ρόλος του «Θείου» μέσα σε όλη αυτή τη ταχέως επιταχυνόμενη εξέλιξη της ανθρώπινης νόησης; Όταν φέτος το καλοκαίρι διάβασα για πρώτη

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1146344773132583732006-04-29T23:01:00.000+02:002006-11-16T19:15:03.609+01:00

Είχα αναφέρει στο προηγούμενο άρθρο ότι η ψυχιατρική καταχωρεί το "κακό μάτι" στην κατηγορία των διαταραχών που σχετίζονται με συγκεκριμένο πολιτισμικό περιβάλλον ("Σύνδρομο Mal Ojo", Εγχειρίδιο Κλινικής Ψυχιατρικής Kaplan & Sadock's, σελ. 161). Και προσπαθώντας να θυμηθώ την πρώτη μου επαφή με το θέμα, πήγα πολύ πολύ πίσω, στην παιδική μου ηλικία.. Μου έκανε, θυμάμαι, μεγάλη εντύπωση

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-27273117.post-1146323046150351922006-04-29T17:02:00.000+02:002006-11-16T19:15:03.457+01:00

Ecce Homo. Ή διαφορετικά «Ιδού ο Άνθρωπος». Φράση με την οποία ο Πόντιος Πιλάτος απευθύνθηκε στους Ιουδαίους δείχνοντας τον Ιησού, που φορούσε τον ακάνθινο στέφανο και τον πορφυρό μανδύα. Χρησιμοποιείται συνήθως με την έννοια «ιδού σε τί τραγική κατάσταση περιήλθε ο άνθρωπος». Φράση που δανείστηκε επίσης ο αγαπημένος γερμανός φιλόσοφος Friedrich Wilhelm Nietzsche και χρησιμοποίησε ως τίτλο σε ένα

Γιάννης Παντζιαράςhttp://www.blogger.com/profile/12324210715868855422noreply@blogger.com0